ไดนี้ไม่ต้อนรับคนขี้ขโมยค่ะ
อ่านแต่ตา มืออย่าต้อง ถ้าทำไม่ได้
ก็เชิญออกไป
ขอบคุณ
. . . . .
ความสุขเล็กๆของฉัน...
มันก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย
ได้ตื่นมากินอะไรอร่อยๆ
กาแฟหอมๆซักแก้ว
ได้ออกไปเดิน ดูนั้นดูนี้
กินขนมอร่อยๆ อาหารที่ไม่จำเจ
เปิดคอมเลี้ยง pet ไปวันๆ
นั้นแหละความสุขเล็กๆของฉัน
แต่บางทีชีวิตมันก็ไม่ง่ายอย่างที่อยากให้เป็น ว่าไหม?
ต้องคอยมีอะไรมาทำให้มันสับสน
ว่าความสุขที่แท้จริงในชีวิตคนเรามันคืออะไรกันแน่?
นึก นึก นึก.. คิด คิด คิด...
ที่คิดไว้ มันใช่ความสุขจิงๆ หรอ?
สุดท้ายอะไรที่ยิ่งใหญ่มันคงเป็นแค่ concept
กลับมานั่งหน้าคอม...
มือขวาจับ mouse อาบน้ำให้ pet เหม็นๆ
มือซ้ายยกแก้วกาแฟขึ้นมาดื่ม
เนี้ยแหละความสุขเล็กๆของฉัน
ไม่ต้องรอจากใคร ไม่ต้องไขว่คว้า ไม่ต้องดิ้นรน
ความสุขเล็กๆ ที่ทำได้เอง ง่ายๆ ทุกๆวัน
ชีวิตมันอาจจะไม่ง่าย
แต่ถ้าคิดให้มันง่าย มันก็ง่าย...
แล้วคุณละ ความสุขเล็กๆของคุณคืออะไร?
ต้องไขว่คว้า ต้องรอคอยไหม
ความสุขเล็กๆ ของคุณละ เป็นอย่างไร?
. . . . .
มาต่อด้วยความสุขเล็กๆอีกอันของเคท
มันก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย
การได้พบปะเจอเพื่อนสนิทที่มีอยู่น้อยนิดของเคท
มันก็เป็นความสุขเล็กๆ ที่หาซื้อไม่ได้
มันจะมีอะไรดีไปกว่าได้เจอคนที่รู้ใจ
ได้กินอะไรอร่อยๆด้วยกัน
เล่าเรื่องฮาๆขำๆ หรือปรึกษาพูดคุยยามมีปัญหา
มีตัวเล็กๆ มีวิ่งไปวิ่งมาถามนั้นถามนี้
ความสุขเล็กๆ มันเริ่มต้นจากการกิน
วันนี้กินกันมากมาย เริ่มจากร้านของทอดที่เคทชอบจิงๆเลย
ร้าน Tonkatsu rakutei ตรง camp davis
ซอยข้างๆ เอมโพนั้นแล ขับไปเรื่อยๆ
เจอ starbuck กลางซอยเมื่อไหร่
ร้านสีเหลือๆ ข้างๆ ร้านนั้นแล
อาหารที่นี่จานใหญ่มากมาย
กินกันจนพุงกาง น้า enjoy หลานก็ enjoy
มันจะมีอะไรดีไปกว่านี้ละ
^^ แค่สอง set ก็เต็มโต๊ะละ ^^
^^ ขนาด set เด็กก็ยังใหญ่ ^^
กินของคาวแล้วก็มาต่อของหวาน
เดินข้ามถนนมาก็เจอร้าน Sfree
เป็นร้านพาร์เฟ stlye ญี่ปุ่น
ตอนแรกแอบคิดว่าจะอร่อยสู้ไอติมได้หรอ
กินแล้วติดใจ รอบหน้าจะมาใหม่ ใช่ได้เลยๆ
^^ ถ้วยนี้ของฮะจัง ^^
^^ ถามฮะว่า เวลาน้าเคทถ่ายรูปทำไง... ออกมาเช่นนี้ ^^
นี้แหละ ทายาทอสูรตัวจิง อิอิอิ
^^ อันนี้ของ โบโบ๊ ^^
^^ อันนี้ของคุณนายกีบ ^^
^^ สาธิตการกินแบบคุณนายๆ ^^
^^ อันนี้ เครป ไอติม strawberry ของเคท ^^
^^ กะคุณนายกีบเพื่อนร๊ากก ^^
^^ เคท กะ เคทจูเนียร์ ^^
^^ love love เพือนสาว ^^
รอบนี้ฮะจังโตขึ้นเยอะเลย
แถมเดี๊ยวนี้เราก็เป็นเพื่อนสาวกัน
บอกให้ทำท่าอะไรก็สามารถไปหมด
อีกหน่อย น้าเคทคงจูงหลานไป shopping เป็นเพื่อนได้สบายๆ
^^ คุณหลานสุดที่รัก ^^
^^ โบโบ๊ เพื่อนสุดที่เลิฟ ^^
กินของหวานเสร็จก็ไปต่อด้วยกาแฟ
ที่มีหนุ่มตี๋ ตาตี่นามว่าเวนมาสมทบ
ไม่ได้เจอเวนนานมากๆ หลังจากงอนกันไปหลายรอบ
แต่เพื่อนอะเนอะ โกรธกันยังไง
สุดท้ายก็ต้องกลับมาคบกันเหมือนเดิม
เพื่อนยิ่งมีอยู่แค่นี้ ขาดหายไป
ความสุขเล็กๆของเคทมันคงเหงาไปเยอะเลยละ
^^ ใส่เสื้อผ้าได้ match กันมาก ^^
ปิดท้ายก็ต้องร้องเกะกันตามธรรมเนียม
มาครบ 3 ไม่ร้องเหมือนอะไรขาดหายไป
ร้องไป ก็บ้าบอคอแตก เริ่มแก่แล้วนิ
^^ ซักเพลงไหม? ^^
ซักพักก็เริ่มหมดแรง แยกย้ายกลับบ้าน
วันนึงมันก็หมดไปง่ายๆแบบนี้แหละ
ความสุขเล็กๆ ก็แล้วแต่จะเก็บเกี่ยว
เก็บได้เยอะ ก็คงอยู่ได้อีกหลายวัน
ไม่รู้เมื่อไหร่ที่มันจะกลับมาใหม่
อยู่ดีๆ เจ้าของไดก็เริ่มหมดแรงอัพ
ไม่รู้เหมือนันว่าทำไม สงสัยน้ำตาลในเลือดน้อย
คงต้องลากันตรงนี้ ไม่รู้จะกลับมาอัพอีกเมื่อไหร่
เอาเป็นว่า ถ้าความสุขเล็กๆ มันเกิดอีกทีเมื่อไหร่
วันนั้นเคทจะกลับมาอัพแล้วกัลน๊า
สำหรับวันนี้ บ๊ายบายยยย
วันหน้าเราค่อยพบกันใหม่
จู๊ฟฟฟๆ
ปล. หน้าสิวๆ มันก็เริ่มดีขึ้นนะ
คาดว่าแพ้ยาคุมหมอนั้นแหละ อวบขึ้นอีก
ตอนนี้เปลี่ยนใหม่แล้ว โอเคร ค่อยยังชั่ว
เวลาไปไหน โบ๊ะๆหน่อยก็งามแงะเช่นเดิม
อ่ะ เอาหน้ามาให้ยล ว่าโบ๊ะแล้ว
เดี๊ยนก็งามแงะได้นะคร๊า
^^ แดดมันหลอกตา อย่าไปเชื่อมัน ^^
ปล2. เรื่องเศร้า Lens น้อง Canon450 เจ๊ง แง๊ๆ
อยู่ดีๆ มันก็ค้าง ก็ไม่ได้ทำตกหรือกระแทกน๊า
เอาส่งซ่อมไม่รู้ต้องเสียอีกเท่าไหร่เนี้ย ฮือๆๆ
. . . . .
